کابوس...

دود پس می دهم و...

خاکستر

و  زغالی که بر نازکی پوست کودکی

                                                   فرو می رود

تنها...

تیک تاک ثانیه ها و

عبور خیالی دور

شب هایم  اینگونه  اند

                                غریب

و خون دماغ ِ زنی از عِفَنِ  این همه رنج

که نیمه های سیاه شب را

به طلوعی دیگر می کشاند

                                      سرخ

***

و پنجره ای

که در آن بوی ماندگی ام

و خاکستر  و

                 دودی که پس می دهم از لای دندان هایم

بیرون می کشاند رسوایی شبی دیگر را

***

و تو

به لبهایت تنها

                    خود خوری آموخته ای

و من

          به لبهایم

                           سکوت و بوسه

زیباترین لبخندم

سال ها پیش  شاید...

با فتیله ی سیگاری

                          سقوط کرد

                          در سیاهی نیمه شبی

دود پس می دهم و  خاکستر

و پنجره ای که در آن شبی دیگر....

 

                                            ((آبان ماه ١٣٨٩))

/ 13 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
صادق

سلام مثل همیشه قشنگ بود معلومه که غرق در عالم شعری همیشه همین راهت را ادامه بده خوشحال شدم از پیگیری هایت سرزنده باشی و سربلند

الهام تفرشی

تو به لبهایت تنها خود خوری آموخته ای و من به لبهایم سکوت و بوسه سلام جناب زمانی زیبا بود ... ممنون ... دستتون درد نکنه [گل]

وحید

سلام با تشکراز وبلاگ خوبتون دوست دارم از وبلاگ ما دیدن کنید:songhormiras.mihanblog.com ممنون

كلاغك

زين همرهان سست عناصر دلم گرفت ... [ناراحت] شير خدا و رستم دستانم آرزوست ! سلام و شب بخير دريچه با كمي تاًخير ! به روزشد با حضور افتخاري جناب رستم ... ! [گل]

احسان حقیقی

سلام زیبا بود فقط فتیله رو فیلتر کنی فکر کنم قشنگتر بشه ایول داره کارات [گل]

امیر یزدانی

سلام رحمانی عزیزم حتمن بر میگردم و ÷ست جدیدتون رو میخونم با تقدیر ی به روزم و منتظر حضور گرم و نقد و نظر سازنده شما شاد باشید به مهر

سلام... غزل زیبایی بود. لذت بردیم همشهری...[شوخی]

مریم حقیقت

هوالعلی سلام دوست دلتنگم مثل سکوت بین کلام های محبت ودردهای من... به روزم با قولی که داده بودم انتظارت را بارانیم تاریکیم را چراغی مهمان میشوی؟ یاعلی